مخازن پیش چاپ (Pre-PRINT repositories) سرورها و بایگانی های هستند که حاوی مقالات داوری و چاپ نشده در مجلات علمی می باشند. بررسی سرقت ادبی (Plagiarism) درمورد نسخه های خطی در مخازن پیش از چاپ صورت می گیرد، اما فرآیند ویرایش انجام نمی شود. مخازن پیش چاپ متعددی در طی سال های اخیر پدید آمده است. چرا مخازن پیش چاپ مورد استفاده قرار می گیرند؟ برخی از محققان ممکن است احساس کنند که فرآیند داوری دانشگاهی سنتی، روندی طولانی و مشخص است که بعضی اوقات چندین ماه طول می کشدکه می تواند به طور بالقوه انتشار یافته های مهم تحقیقات (امسال به خصوص در مورد 19COVID) را به تاخیر بیاندازد. این مخازن پیش چاپ یک روش عالی برای محققان برای ارسال سریع یافته های خود و به دست آوردن بازخورد از سایر محققان در حوزه خود هستند در نتیجه الزامات مرور طولانی ژورنال را نادیده می گیرند. از آنجایی که می توانند یافته های خود را فورا برای جامعه علمی در دسترس قرار دهند بنابراین قبل از ارسال به مجلات درباره پیش نویس مقاله خود بازخورد دریافت می کنند. Medrxiv که med-archive تلفظ می گردد یک مخزن پیش چاپ و سرور اینترنتی است که مقالات چاپ نشده در حوزه علوم بهداشتی را پوشش می دهد. این مخزن حاوی مقالات کامل اما منتشر نشده در زمینه های پزشکی، تحقیقات بالینی و علوم بهداشتی می باشد. این مقالات هنوز تحت داوری همتا (Peer review) قرار نگرفته اند. سرور اشاره می کند که این وضعیت اولیه و نسخه های خطی نباید برای کاربرد بالینی در نظر گرفته شوند و یا برای گزارش دهی به عنوان اطلاعات موثق استفاده شوند. Medrxiv در سال 2019 با کمک موسسات زیر طراحی و راه اندازی گردید: Cold Spring Harbor Laboratory (CSHL), BMJ (a medical publisher), Yale University در سال های اخیر موسسات و مجلات معتبر و متعددی از جمله BMJو نیز The JAMA Network که در حدود 30 مجله را پوشش می دهد از این سیستم استفاده می کنند و قبل از داوری و چاپ، مقالات را به شکل پیش چاپ نمایش می دهند. Medrxiv و سرور مشابه آن bioRxiv که حاوی مقالات بیولوژیکی است در سال 2019 و 2020 منابع اصلی انتشار تحقیقات درباره 19COVID بوده اند از فوریه سال 2020medRxiv در نمایه پابمد ایندکس می گردد (3-1).

ویژگی هایی از کاغذ و مرکب بردانسیته چاپ مورد بررسی قرارگرفت. برای این منظور سه نوع کاغذ و چهار نوع مرکب چاپ با دو نوع ویسکوزیته 30-25 و 55-50 مورد استفاده قرار گرفت. بعد از اندازه گیری ویژگی های کاغذ و مرکب، مرکب ها را بر کاغذهای انتخابی چاپ نموده و سپس دانسیته چاپ اندازه گیری شد. تجزیه و تحلیل ﺁماری بر اساس طرح کاملا تصادفی در قالب آزمایشات فاکتوریل انجام و آنالیز و گروه بندی میانگین ها بر اساس آزمون چند دامنه ای دانکن با استفاده از نرم افزار آماری SPSS مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد که درصد مواد جامد، pH و قطر ذرات مرکب بر دانسیته چاپ تاثیر معنی داری داشت. زبری و جذب آب سه نوع کاغذ تاثیر معنی داری بر دانسیته چاپ نداشت. همچنین دونوع ویسکوزیته 30-25 و 55-50 تاثیر معنی داری بر دانسیته چاپ ندارند.

وجود یک قطع بندی مناسب اسکناس و مسکوک برای هر پول رایجی از ضرورت های اولیه تسهیل در مبادلات است؛ چراکه در غیر این صورت هزینه های هنگفتی چه به صورت مستقیم و چه غیرمستقیم به بانک مرکزی و به طورکلی اقتصاد کشور تحمیل می گردد. در این میان به دلیل عوامل اقتصادی نظیر تورم، ساختار بهینه دارای یک ماهیت پویاست که هر از چند گاهی نیاز به تعریف قطع جدید را مطرح می کند. این پژوهش، ضمن بررسی مبانی نظری موضوع از حیث عملیاتی به بررسی ساختار قطع بندی اسکناس و مسکوک بر اساس روش D-Metric در ایران می پردازد. نتایج حاصل، حاکی از وجود اشکالاتی در ساختار موجود می باشد که اهم آن عبارت است از:-دینامیک موجود در ساختار فعلی اقطاع با نرخ تورم همخوانی ندارد. این مسئله از یک سو منجر به از دور خارج کردن اقطاع پایین و فشار به اقطاع بزرگ تر را موجب می شود و از سوی دیگر هزینه های هنگفتی را بابت چاپ و نشر به بانک مرکزی تحمیل می نماید. در ساختار موجود مشکل فضا گذاری (SPACING) وجود دارد که این مسئله فشار به اقطاع ماقبل قطع مفقوده را موجب گردیده است. متوسط تعریف قطع جدید در شرایط فعلی در حدود 10 سال است که این مدت زمان فاصله بسیار زیادی با مدت زمان استخراج شده از روش D-Metric برای ایران که در حدود سه سال است، دارد.

تایید و شناسایی هویت از روی تصویر اثرانگشت ارتباط مستقیمی با کیفیت این تصویر دارد. در این مقاله روش جدیدی برای بهبود کیفیت تصویر اثر انگشت با استفاده از فیلتر بانک کمانی گابور ارائه شده است. فیلتر بانک کمانی گابور در حقیقت نوعی فیلتر بانک گابور استاندارد متبحر شده برای استفاده روی تصاویر اثر انگشت می باشد. ارزیابی میزان توفیق روش در بهبود کیفیت تصاویر اثر انگشت به دو روش انجام شده است. در روش اول، مقایسه بین تصاویر اصلی و تصاویر بهبود یافته بر اساس نتایج بدست آمده از ارزیابی تایید و شناسایی هویت صورت پذیرفته است که سیستم تشخیص هویت پیشنهادی مبتنی برمعیار همبستگی هیستوگرام نرمالیزه شده ویژگی های تصویر آماری باینری شده (BSIF) است.در روش دوم، از معیار نسبت سیگنال به نویز بیشینه (PSNR) به منظور ارزیابی میزان بهبود کیفیت، استفاده شده است. دو پایگاه داده DBI و DBII برای اجرای روش و ارزیابی نتایج مورد استفاده قرار گرفته اند. نرخ تساوی خطای (EER) تایید هویت برای تصاویر اصلی از (به ترتیب 15.89% و 11.70%) به (11.35% و 8.00%) برای تصاویر بهبود یافته کاهش یافته است. برای تشخیص هویت نیز نرخ مرتبه اول میزان بازشناسی صحیح برای تصاویر اصلی از (69.28% و 71.16%) به (78.80% و 81.70%) برای تصاویر بهبود یافته افزایش یافته است. میزان متوسط PSNR مربوط به تصاویر بهبود یافته نیز از مورد مشابه برای تصاویر اصلی بیشتر است.